Hamdin,din gününün sahibine,kalemle yazmayı ve açıklamayı öğretene,bağışlayıcılığı deryaları aşkın alemlerin Rabb’ine şükürler olsun.Şükürler olsun yoktan var edene,sevene ve sevdirene.Habibini sevipte alemleri halk edene.

Selam olsun kendinden özge ümmetini düşünene.Tebessümünde güller açan,teri gül kokan,gönüllerin solmaz gülüne.Güllerin ve gönüllerin efendisine.

Açtım gözlerimi,ismin doldurdu kulaklarımı.Sana şehadet ediyordu her şey.Gökler dolusu dalga dalga ismini haykırıyordu sonsuzluklar.Seni anlatıyor bölük bölük bulutlar.Sana meftun,sana tutkun,sana hayran yıldızlar.Aşkından pervaneler gibi dönüp duruyor güneş etrafında kainat ve ay.Sen ki Süreyya yıldızısın efendim.

Aşkın varlığımda gizli,bense aşkında.Aşkına yaratıldı bütün mevcudat,aşkınla varız ey yar!Her şeyde bir nebze olsun senin güzelliğin var.

Gel ey sevgili!

Kainat zulümlerle inliyor,zalimler hüküm sürüyor her yanda.Ne dur durak biliyorlar ne yazık günah.Aktıkça akıyor kanı mazlumların,herkes olmuş seyirci tüm insanlık ziyanda.Mazlumların gözleri yaşlı,asırlar öncesinden yetimlerin ve masum kız çocuklarının seni beklediği gibi bekliyorlar,bütün gönüller duada.Sen de asırlar öncesindeki o kutlu gün gibi aydınlat dünyamızı. “Yaklaşıyor,yaklaşmakta olan”diye seni müjdelesin bir şair panayırda.Ve Ebabiller yenilmiş ekinlere benzetsin Ebrehe’nin ordusunu.Kurusun bir dere,taşsın bir nehir yatağından.Kisra’nın yerini alan adı BEYAZ,içi geceden de karanlıksarayların sütunları yıkılsın yeniden.Müslüman kanı akıtarak yakmaya çalıştıkları ateşleri sönsün ebede kadar Mecusilerin.

Gel ey sultanım!  

                                               Üzerimize ab-ı hayat damlaları indirsin bulutların.Yeryüzü en güzel rengiyle karşılasın o günü.Göz alıcı renklerle doğsun ebemkuşağı.Zulmetler perde perde terk etsin ufkumuzu.Yetimlerin aydınlansın mütebessim yüzleri.Rahmet pınarlarından boşalsın mutluluklar.Çünkü Sen;alemlere gönderilen rahmetsin efendim.

Kararan gönüllerimiz aydınlansın nurunla.Şehir kapılarında toplansın ensarların ve “Tekrar ay doğdu üzerimize”diye mırıldansın dudaklar.Seni misafir etmek için yarışsın tüm kainat.Hoş sedana gark olsun direksiz mavi sema.Kasideler yazılsın o kutlu pazartesine.Muştular ulaştırılsın her yandan dört bir yana.Artık sussun,mazlumları susturan zalimlerin sesleri.Göklerde dalgalansın biricik hakikatler,Rabb’imin ayetleri.Nuruna doğru dönsün kararan kalplerimiz.Çünkü Sen;hasta gönüllerimize ilaç,başlarımızda ebedi parlayacak taçsın efendim.

Alsınlar ne varsa elimizde.Silinsin üstümüzden dünya zevklerinin o pis kokusu.Onların olsun saraylar,uğrunda kanlar dökülen dünyada kalan mallar.Bize aşkın yeter.Rüyalarımızda güller açtıran tebessümün,ahiret yurdunda cemalinle müşerref olmak,mahşerde şefaatinle can bulmak yeter.Biliriz ki Sen;nebilerin bile medet istediği şahsın efendim.

Sevgili!

Sen kainatın bağrında yetişen en müstesna gülsün.Yüzün gibi bir gül gelmedi,gelmeyecek ebedi.Hani tüm çağlara seslenerek:

“Suya versin bağban gülzarı zahmet çekmesün

Bir gonca açılmaz yüzün tek verse bin gülzare su”

derdi ya Fuzuli.Bahçıvanlar da anladılar ki tüm uğraşlar fuzuli.Onlar da anladılar ki sensiz her şey fuzuli.

   HAFIZ   ÖMER GEÇDOĞAN

10/B

ŞEHİT METEHAN

ATMACA ANADOLU

LİSESİ

SULUOVA/AMASYA